En dus stond ik ineens met een poster in mijn handen van een film die er officieel nog helemaal niet is. Sterker nog: het filmplan van Lifeline is nog in ontwikkeling…
Maar zien wat er gaat ontstaan, helpt. Zeker voor mensen zoals Mark Routs en ik; echte beelddenkers. Eén beeld geeft vaak meer richting dan tien pagina’s tekst.
Deze poster is dus geen eindpunt, maar een beginpunt. Een visueel anker. Iets om mee te denken, voelen, praten, dromen.
Achter de schermen werken we met een coach aan de ontwikkeling van Lifeline. Na veel wikken, wegen, schrappen en schaven begint het idee nu stevig te staan. Het filmplan groeit, de puzzel krijgt vorm.
Lifeline wordt een documentaire over het ontbreken van verbinding met de wereld en het verlangen om daaraan te ontsnappen. In een samenleving die draait om succes, prestatie en maakbaarheid, is weinig plek voor wie leeft met een existentiële doodswens. De film legt de vinger op dat ongemak en onderzoekt wat het betekent om te blijven, wanneer echte aansluiting ontbreekt. Daarmee raakt Lifeline aan iets universeel: de menselijke behoefte aan zingeving, verbinding en hoop.
Voor sommigen voelt deze poster misschien als “te vroeg”.
Voor ons voelt het als precies goed.
Wil je weten of de titel en poster overeind blijven nadat het filmplan af is? Blijf ons dan zeker volgen.
Maffe foto met dank aan Peggy Maes
Workshop stigma bij Door & voor
10/12/2025
Samen met Laura Bus gaven we een workshop over stigma tijdens de Netwerkmiddag van Door & Voor. De workshop startte
